درباره نویسنده
دکتر بهروز هاشمی
متخصص طب اورژانس به شماره نظام پزشکی 83638 فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی ایران که همینک به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی مشغول به کار هستم. عمده تحقیقات و علاقه شخصی من در زمینه مسمومیت است.
  • صفحه نخست
  • آرشیو وبلاگ
  • تماس با من
  • فید وبلاگ
صفحات اختصاصی
  • فایلهای آموزشی مخصوص پزشکان و پرستاران
  • کرایو(Cryoprecipitate)
  • اینجا شهر من است که شمالش از جنوبش یه دنیا فاصله داره...
  • سوالات عفونتهای ادراری در کودکان و نوزادان
  • برخورد با همراه سمج
  • خون و ساختار آن
  • بیمارستان فیروزآبدی در لیست 85 بیمارستان برتر ایران
  • آموزش خواندن سی تی اسکن
  • فایل‌های صوتی رادیو تهران
  • عفونت‌های ادراری در کودکان و نوزادان
  • پلاسمای تازه منجمد(FFP)
  • چرا بیمارم می‌میره و من باز بی‌گناهم؟
  • چرا بچه دار شویم؟.... و یا نشویم؟
  • مجازات برای خطاهای پزشکی
  • خطاهای پزشکی
  • قوانین اتاوا جهت درخواست گرافی
  • من خادم الحسینم...
  • آمار ایدز در ایران
  • تابوی ایدز باید شکسته شود
  • پَ نَ پَ
  • زورگیری
  • گایدلاین ACS در اورژانس
  • این دکتر کجاست؟!
  • مسمومیت با پودر بهداشتی
  • عادات قشنگ ما ایرانی‌ها در موقع اضطرار
  • دعای بیماران در حق پزشکان
  • چرا فرصت میدید اینها بچه دار بشند!
  • دیوار کوتاه پزشکان
  • احیای قلبی ریوی بر اساس پروتکل 2010 انجمن قلب آمریکا
  • من و سفیر بولیوی
  • قرص ترش
  • "بخور ... بخور... ببین آقای دکتر داره نگات میکنه!"
  • چند سوال و پاسخ رایج
  • ایمنی خودروهای ساخت ایران
  • برنامه تیرماه متخصصی اورژانس فیروزآبادی
  • تاریخچه بیمارستان در ایران
  • وظایف مسوول امور فوریت‌های پزشکی
  • استراحت مطلق چیست؟
  • می‌خواهم شغلم را بفروشم... معاوضه هم قبول می‌کنم...
  • میزان مایع مورد نیاز در سوختگی
  • برآورد مایع نگهدارنده در کودکان
  • فشارخون متوسط شریانی
  • مسمومیت‌های دارویی
  • مسمومیت با اتانول
  • مسمومیت با اتیلن گلیکول
  • مسمومیت با متانول
  • چگونه اعصاب پزشک را با تردمیل اشتباه بگیریم؟!
  • بخشها، امکانات تخصصی، تشخیصی و درمانی در بیمارستان فیروزآبادی شهرری
  • متفورمین و مسمومیت ناشی از آن
  • داروشناسی- گلی بنکلامید(تخصصی)
  • داروشناسی-گلی بنکلامید
  • برنامه مرداد پزشکان متخصص طب اورژانس بیمارستان فیروز آبادی
  • ایبوبروفن(بروفن)
  • خدایا
  • برخورد بالینی با بیمار اور‍انسی
  • مسمومیت غذایی
  • مسمومیت با نیترات-تخصصی
  • نیترات در آب تهران
  • دگزامتازون
  • غرق شدگی
  • برای مقابله با زلزله چقدر استواریم؟
  • آسیب ناشی از اسید هیدروفلوریک
  • چقدر اضطراب در این اورژانس
  • NSAIDs
  • مصرف اکسیژن و انفارکتوس قلبی
  • بیماری COPD یا سندرم التهاب منتشر مزمن؟
  • واکسن و درد
  • واکسن و تب
  • خفگی ناشی از ورود جسم خارجی در مسیر هوایی
  • خفگی(2)
  • خانه و اورژانس
  • ارتباط مابین اسپزی ها با بروز پنومونی در بیماران تنفسی
  • ضرورت احیای قلبی ریوی، اصول احیای قبلی ریوی و شرایط عدم احیا
  • استروئیدها
  • خفگي(1)
  • مولتی ویتامین بخوریم یا نه؟!
  • استامینوفن و مسمومیت ناشی از آن
  • تختهای خالی
  • احیای مردگان!
  • احیاء در کودکان
  • آسپیرین و مسمومیت آن
  • زنها و بیماران هیستریک
  • وسط اینهمه تنهایی
  • اصول احیاء در بزرگسالان(بالغین)
  • سرطان سینه و عوامل خطر در زنان
  • چرا باید احیا, قلبی تنفسی را زود شروع کرد؟
  • مرگ در پرواز بدون سقوط!
  • آسم
  • بیماریهای انسدادی مزمن ریه(COPD)
  • سطح سرب در کودکان و بروز بلوغ تاخیری
  • اشکال مختلف دارویی و روش صحیح استفاده
  • روش صحیح برخورد با داروها
  • اقدامات اولیه در برخورد با تشنج
  • تشنج چیست؟
  • حساسیت بیش از حد یا همان آنافیلاکسی
  • درد قفسه سینه و اقدامات اولیه
  • علائم و نشانه ها در بیماران قلبی
  • تندرستی در نوروز
  • ایمنی در رانندگی
  • شادی همراه با جزغاله شدن
  • چه بیمارانی نیاز به درمان و مراقبت اورژانسی هستند؟
  • باید چه اطلاعات و مدارکی با بیمار اورژانسی همراه باشد؟
  • باید چه اطلاعات و مدارکی با بیمار اورژانسی همراه باشد؟
  • از اورژانس پیش بیمارستانی(115) چه انتظاراتی میرود؟
  • اینهمه آدم سمج
  • Anaphylaxis
  • Chocolate & Stroke
  • هیپرکالمی و ضعف
  • زخمها
  • عوارض زخمها و قطع اندام
  • چند جمله از تنهایی
  • امان از دست بعضی آدمای ...
  • آسیبهای اندامی و شکستگیها
  • معیارهای Nexus در مقابل CCR
  • جدول
  • وسط اینهمه شلوغی
  • ضربه به سر و عوارض آن
  • اثر بخشی پردنیزولون خوراکی در بیماران COPD
  • یک روز معمولی در زندگی من
  • ضربه به سر و اقدامات تشخیصی
  • اصول پایه ای برخورد با مصدوم
  • سنکوپ- متن کامل
  • ونتیلاسیون غیرتهاجمی
  • ضربه به سر و انجام سی تی اسکن
  • تروپونین در نارسایی قلبی حاد
  • فلج بلز
  • احیا
  • برخورد با بیمار در محل خطرناک
  • تنهایی
  • متخصص طب اورژانس کیست؟
  • ارتباط بو با مسمومیتهای خاص
  • داروهای مصرفی در دوران بارداری
  • اسباب بازیها
  • آسیب ناشی از کاهش خونرسانی به استخوان پس از آسیب
  • آیا تفاوتی در سطح سرب سرم در بدن انسان وابسته به تریاک و افراد سالم ساکن در تهر
  • آسیب اعصاب و شرائین درآسیبهای اندام تحتانی
  • آسیب اعصاب و شرائین درآسیبهای اندام فوقانی
  • شکستگی ناشی از استرس
  • تفاوت اطفال با بالغین
  • پوسترهای آموزشی
  • کاریکلماتور
  • من و مریضم
  • نوشته ها
  • علم بهتر است یا ثروت؟
  • 30 ثانیه تا جهنم
  • معیارهای لازم عدم انجام گرافی لگن
  • میزان اشعه ناشی از اقدامات رادیولوژی
  • ارقام و اعداد کاربردی در اورژانس
  • دستورالعملهای درخواست گرافی در بیماران ترومایی
  • اندیکاسیون انجام skull X Ray
  • معیارهای NEXUS
  • قوانین اتاوا-پا
  • قوانین اتاوا-زانو
  • قوانین اتاوا-مچ پا
  • تاریخچه طب اورژانس
آرشیو وبلاگ
  • عناوین مطالب
  • اردیبهشت ٩۱
  • فروردین ٩۱
  • اسفند ٩٠
  • بهمن ٩٠
  • دی ٩٠
  • آذر ٩٠
  • آبان ٩٠
  • مهر ٩٠
  • شهریور ٩٠
  • امرداد ٩٠
  • تیر ٩٠
  • خرداد ٩٠
  • اردیبهشت ٩٠
  • فروردین ٩٠
  • اسفند ۸٩
  • بهمن ۸٩
  • دی ۸٩
  • آذر ۸٩
  • آبان ۸٩
  • مهر ۸٩
  • شهریور ۸٩
  • امرداد ۸٩
  • تیر ۸٩
  • خرداد ۸٩
  • اردیبهشت ۸٩
  • فروردین ۸٩
  • اسفند ۸۸
  • بهمن ۸۸
  • دی ۸۸
  • آذر ۸۸
دوستان من
  • انجمن طب اورژانس ایران
  • مرکز مدیریت حوادث و فوریتهای پزشکی
  • جمعیت هلال احمر ایران
  • انتقال خون استان تهران
  • وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
  • پرتال پزشکان ایران
  • اخبار حوزه سلامت
  • وبلاگ های پزشکان
کدهای اضافی کاربر



اورژانس‌های پزشکی
موارد اورژانسی مختص بیمارستان نیست!
سرطان سینه و عوامل خطر در زنان

سرطان سینه و عوامل خطر

4 خرداد روزنامه جام جم

 

سرطان سینه شایعترین سرطان غیر پوستی در زنان است. خطر بروز سرطان سینه در یک زن در طی کل دوران زندگی حدود 8 درصد است. سرطان سینه دومین علت مرگ در زنان پس از سرطان ریه است. خطر بروز با افزایش سن افزایش می یابد بطوریکه در سنین کمتر از 30 سالگی احتمال آن 0.1 درصد است در حالیکه در 80 سالگی به حدود 10 درصد میرسد.

در بررسی که در امریکا انجام شد متوجه شدند که زنان آسیایی کمتر از دیگر نژادها به سرطان سینه مبتلا میشوند. اما تحقیقات دیگری نشان داد که آسیایی همزمان با بومی شدن در امریکا خطر سرطان در آنها افزایش می یابد. این بدان معناست که خطر سرطان میتواند با شرایط زیست محیطی و یا تغذیه ای ناشی از محل زندگی افراد تغییر کند.

خطر بروز سرطان سینه با علل و عوامل متفاوتی مرتبط است. زنانی که اولین بارداری آنها پس از 35 سالگی است و یا هرگز باردار نشده اند، زنانی که سن شروع قاعدگی در آنها پائین و یا سن یائسگی در آنها بالاست در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

حدود 10 درصد از سرطانها منشاء ژنتیکی داشته و به ارث میرسند درحالیکه در مابقی موارد تغییر در ساختار ژنتیکی بصورت تک گیر در فرد رخ داده و موروثی نمیشود. زنانی که زمینه ارثی در سرطانشان نهفته است سن ابتلا پائین تری داشته و در معرض ابتلا به دیگر سرطانها همچون سرطان تخمدان نیز میباشند.

علاوه بر علل نامبرده علل دیگری هم فرد را مستعد ابتلا به سرطان سینه میکند. سیگار کشیدن، مصرف روزانه الکل، تماس با تشعشعات رادیواکتیو، برخورد با اشعه همچون ماموگرافی، جایگزینی هورمونی همچون مصرف استروژن در زنان می باشد.

این سرطان مخصوص زنان نبوده و میتواند در مردان نیز رخ بدهد. وجود سرطان سینه در مردان خود عامل خطری برای بروز آن در زنان و بستگان نزدیک فرد مبتلا میباشد.

در مقاله ای در مجله تحقیقات سرطان سینه که برروی زنان سوئدی انجام شده بود دیده شد که افراد با هیکل و جثه درشت تر در سن 7 سالگی با خطر کمتری برای بروز سرطان سینه در سنین پس از یائسگی همراه هستند. در حالیکه تحقیقات قبلی نشان میداد که وزن بالا در موقع تولد و وجود چاقی در زنان بالغ با خطر بیشتری برای بروز سرطان همراه است.

درمقاله ای در مجله بنیاد بین المللی سرطان توسط محققین کانادایی ارائه شده بود نشان میداد که مدلهای ارائه شده جهت تعیین میزان خطر بروز سرطان سینه کارآیی چندانی ندارند. این مدلها بر اساس عوامل خطر بنیاد شده اند درحالیکه بخش عمده و اصلی سرطانهای سینه در فقدان عوامل خطر بروز میکنند. اغلب این مدلها عوامل خطر غیر ارثی را نیز برآورد نمیکنند.

بسیاری از صاحب نظران معتقد به انجام ماموگرافی پس از 40 سالگی برای تمام زنان و برای افراد با زمینه ژنتیکی مثبت پس از 25 سالگی هستند.

یکی از روشهای موثر و ضروری برای تمامی زنان استفاده از معاینه مرتب توسط خود فرد و معاینه سالیانه توسط پزشک متخصص زنان می باشد. نکته جالب اینست که 10 درصد از توده هائی که توسط پزشک کشف میگردد در ماموگرافی دیده نمیشود.