بدلایل متفاوتی ممکن است پوست گسیخته شود. زخمها بسته به محل زخم، میزان نفوذ، علل مولد(اجسام تیز، گلوله، گازگرفتگی و ...)، زمان طی شده از بروز زخم، آلودگی همزمان، وجود یا عدم وجود خونریزی و ... سرنوشتهای متفاوتی پیدا میکنند.

برخورد با زخم بمانند تمامی حوادث  نیازمند بررسی راه هوایی، تنفس، کنترل خونریزی و حمایت ستون فقرات میباشد. زخم میتواند در دهان با ایجاد خونریزی باعث انسداد راه هوایی گردد. زخمهای گردنی برروی تنفس اثر میکنند. خونریزی ناشی از بریدگی شریان میتواند بیمار را در معرض خطر مرگ  قرار دهد. زخم در نواحی پیرامون ستون فقرات میتواند با علائم عصبی همراه گردد.

برای بند آوردن خونریزی اولین اقدام فشردن محل خونریزی است. معمولأ خونریزی بکمک گاز استریل،پارچه تمیز و حتی فشردن انگشت بمدت 10 دقیقه متوقف میشود. زمانیکه خونریزی شدید با فشردن قطع نمیگردد ممکن است نیاز به مسدود کردن خونرسانی اندام با بستن پارچه و یا تسمه ای در بالای محل خونریزی میباشد. ایراد این روش قطع خونرسانی به مابقی اندام در زیر انسداد است. برای جلوگیری از این عارضه حداکثر مدت قابل استفاده 30 دقیقه است و پس از آن باید پارچه یا تسمه را باز کرد.

در زخم برروی اندامها باید  پارگی تاندون و شریان یا آسیب عصب رد شود بنابراین قبل از انجام بخیه معاینه توسط پزشک ضروری است.

اگر زخم حاوی مواد خارجی(خاک،براده آهن، آسفالت) باشد باید با آب فراوان شستشو داد. برای زدودن آلودگی نباید زخم را تراشید؛ شستشو بتنهایی کفایت میکند. زمانیکه بیمار عنوان میکند که احساس چیزی را در زخم دارد باید بررسی بیشتر انجام شود. بنابراین درصورتیکه چیزی را در زخم احساس میکنید پزشک را در جریان بگذارید. برای دیدن اجسام خارجی روشهای متفاوتی در دسترس میباشد. اجسام سخت (شیشه خودرو، فلزات، دندان، گرافیت مداد و استخوان بعضی از ماهیها) در عکس ساده قابل دیدن هستند اما برای دیدن چوب از سونوگرافی استفاده میشود. برای بعضی از اجسام خارجی حتی نیاز به سی تی اسکن و ام آر آی میباشد.

شستشوی از زمان بروز حادثه تا ترمیم زخم مقدور است بنابراین نباید بدلیل شستن زخم رساندن بیمار به اورژانس را بتاخیر انداخت. استثنأ این مورد زخم ناشی از سوختگی با مواد اسیدی و قلیایی است. در اینگونه موارد ابتدا با حجم فراوانی از آب زخم بیمار را بشوئید سپس اقدام به انتقال بیمار نمائید.

علاوه بر جسم خارجی، زمان طی شده تا انجام ترمیم بر خطر عفونت میافزایند.هرچه از زمان بروز زخم تا ترمیم و بخیه فاصله بیفتد خطر عفونت بیشتر میشود.لذا توصیه به انتقال تمام بیماران در اولین فرصت به اورژانس میشود.ترمیم زخم بسته به میزان آلودگی و دیگر شرایط ممکن بصورت اولیه در ساعات اولیه و یا بصورت تاخیری پس از چند روز(عمومأ 4 روز بعد) انجام گردد.

برای جلوگیری از بروز عفونت بمدت چند روز(عمومآ برای 5 روز) توصیه به مصرف آنتی بیوتیک میکنند. در زخمهای سر و صورت بدلیل خونرسانی خوب در صورت نبود آلودگی معمولأ آنتی بیوتیک نمیدهند. واکسیناسیون بر علیه کزاز از موارد مهم است. بیاد آوردن آخرین نوبت واکسیناسیون و دفعات انجام شده، جهت برآورد نیاز به تجویز واکسن اهمیت دارد.

زمان کشیدن بخیه ها بر اساس محل زخم متفاوت است. هرچه خونرسانی در محل زخم بهتر باشد سریعتر جوش میخورد و میتوان بخیه ها را زودتر کشید.