خطر داروهای استنشاقی در بروز پنومونی
خبر از بخش سلامت رویتر
تحقیق در محدوده زمانی 1999 تا 2000 برروی 1326 نفر انجام شد. این تحقیق در اسپانیا در بیمارستان Mataroانجام شد. تحقیق از نوع Case-controlبود. بیماران در 2 دسته مبتلا به پنومونی و سالم انتخاب شدند. در گروه پنومونی 35 درصد بیماران دارای برونشیت مزمن، COPD، یا آسم بودند در حالیکه در گروه کنترل این میزان به 18 درصد رسید.
Odds ratio برای افراد مبتلا به COPD که تحت درمان با استروئید استنشاقی بودند 3.26 بود. درحالیکه سیگاریها دارای OR = 4.23 بودند.
در افرادی آسمی مبتلا به پنومونی که تحت درمان با ایپراتروپیوم برومید بودند OR به 8.8 رسید. واکسن پنوموکوکی دارای اثر حفاظتی با OR=0.35 بود.
در افراد مبتلا به برونشیت مزمن که مبتلا به پنومونی شده بودند هیچ ارتباطی با مصرف اسپری دیده نشد.
آنتی کولینرژیکهای استنشاقی ممکن است با افزایش خطر ابتلای به پنومونی در بیماران آسمی همراه باشد. در همین تحقیق دیده شده که مصرف کورتن های استنشاقی با خطر افزایش پنومونی در COPD ها همراه است. هیچگونه همراهی مابین اسپری ها و بروز پنومونی در برونشیت مزمن دیده نشد.
عوارض آنتی کولینرژیکها را میتوان به اثر آنها در کاهش حرکت مژکها و تولید ترشحات موکوسی در مسیرهای هوایی نسبت داد. بدین صورت محیط برای رشد باکتریها مهیا میگردد. آنتاگونیستهای موسکارینی باعث کاهش انفیلتراسیون نوتروفیلها در مسیرهوایی شده و پاسخ ایمنی بدن را نسبت به عفونت کاهش میدهد.
شواهد واضحی مابین مصرف قرصهای استروئیدی و بروز پنومونی وجود دارد بنابراین میتوان ارتباط بین کورتیکواستروئیدهای استنشاقی را باور کرد.
نکته ای که بعنوان خواننده این مقاله برایم جاب بود این است که چرا میزان عفونت در آسمی های مصرف کننده اسپری های استروئیدی مورد کنکاش قرار نگرفته است؟ همینطور هم در مورد ایپراتروپیوم برومید در بیماران COPD ؟
زمانیکه به نتایج این تحقیق نگاه میکنیم؛ با اندکی توجه متوجه میشویم که پزشکان برای تمام بیماران آسمی ایپراتروپیوم برومید نباید استفاده کنند. استفاده از این دارو در تعدادی از بیماران آسمی مفید است. از طرفی استفاده از کورتن ها در بیماران COPD نیز شرایطی دارد و باید با توجه به دستورالعملهای ملی و بین المللی برای بیماران تجویز گردند.