اصول برخورد با بیمار تشنجی

8 اردیبهشت روزنامه جام جم

هفته قبل در مورد تشنج و تفاوت آن با صرع صحبت شد. اما در موقع برخورد با بیمار تشنجی چه بکنیم؟

اولین اقدام اطمینان از امنیت بیمار و خودمان است. اگر بیمار در مکانی خطرناک مثل استخر و یا بلندی قرار گرفته، وی را از محل دور میکنیم.  پس از برقراری امنیت با اورژانس پیش بیمارستانی(115) تماس میگیریم.

بمانند تمامی حوادث باید در ابتدا راه هوائی بیمار امن گردد. برخلاف تصور عامه نیازی به باز کردن دهان بیمار نیست. گاز گرفتگی زبان نه تنها مشکلی ایجاد نمیکند بلکه در صورت اعمال زور برای باز کردن دهان جهت رهایی زبان ممکن اسن به دندانها آسیب وارد شود. عده ای از انگشت خود برای باز کردن دهان استفاده میکنند که میتواند به آسیبهای شدید تا حتی قطع انگشت منجر گردد. برای برقراری امنیت راه هوایی بیمار کافیست وی را به یک سمت بگردانیم تا ترشحات دهانی براحتی خارج شده و وارد راههای هوائی نگردد.

بدلیل کاهش هوشیاری و خواب آلودگی بیماران، نباید مواد غذایی یا مایعات به آنها داد. مواد غذایی میتواند بدلیل خواب آلودگی و کاهش هوشیاری بیمار وارد مجاری هوائی گردد.

بیماران تشنجی بدلیل سقوط بدنبال تشنج مستعد آسیب به سر، ستون فقرات و دررفتگی در کتف  میباشند. بنابراین در بیماری که خواب آلود است و ما از میزان آسیب ستون فقراتش اطلاع نداریم،  انتقال با احتمال آسیب مهره ای انجام شود.

نیازی به کنترل حرکات پرشی بیمار نیست. کنترل این پرشها دشوار بوده و میتواند آسیب رسان باشد. تنها مراقب باشید که اگر بیمار در محلی واقع شده است که احتمال افتادن دارد از سقوطش ممانعت گردد. آرام بیمار را برروی زمین برروی یک پهلو بخوابانید و اجازه بدهید حرکاتش را انجام بدهد.

داروهای مصرفی، و داروهای در دسترس بیمار درصورت شک به استفاده خودسرانه و مدارک(سی تی اسکن مغز و یا نوار مغزی) بیمار را  به اطلاع پرسنل 115 رسانده شده و با خود به بیمارستان ببریم.

چه نکاتی را بیماران مبتلا به تشنج باید رعایت نمایند؟

این بیماران بر اساس نظر پزشک باید اقدام به مصرف دارو نمایند. کاهش یا افزایش داروی مصرفی بر اساس نظر پزشک میباشد.قطع ناگهانی دارو میتواند منجر به بروز حمله پایدار تشنج گردد که گاهی بسختی قابل کنترل بوده و حتی منجر به مرگ بیمار میگردد.

بیماران مبتلا به صرع باید بمدت 2-5 سال از قرارگیری در شرایطی که در صورت بروز تشنج میتواند آسیب رسان باشد باید اجتناب شود. از جمله این موارد میتوان به : رانندگی، شنا کردن، کار یا تردد در ارتفاعات، اشاره نمود.

افراد صرعی نباید به تنهایی در جایی رها شوند. بروز تشنج میتواند با آسیب به سر همراه بوده و درصورت نداشتن همراه و دیر رسدن به مرکز درمانی به عوارض ناگواری منجر گردد. زنان مبتلا به این اختلال در حین آشپزی باید در حضور فردی دیگر اقدام به آشپزی نمایند که در صورت بروز تشنج، احتمال سوختگی کمتر باشد.

بیماران صرعی پس از چند سال مصرف دارو و عدم بروز حملات درصورت نوار مغزی طبیعی با دستور پزشک میتوانند درمان خود را بتدریج قطع کنند. این افراد میتوانند بمانند افراد طبیعی فعالیت نمایند.