هیپرکالمی میتواند از داروها(لوسارتان، کاپتوپریل، NSAIDs، اسپیرونولاکتون، بتا بلوکرها، کوتریموکسازول) و بیماریهای زمینه ای همچون نارسائی کلیوی و یا کتو اسیدوز دیابتی منشاء بگیرد.

این اختلال الکترولیتی توانایی مرگ و میر در بیمار دارد. تغییرات قلبی یکی از نشانه های این اختلال است(T بلند، PR طولانی، QRS پهن).

عمومأ ضعف عمومی از نشانه های هیپوکالمی است نه هیپرکالمی! اما موردی گزارش شده که فردی 60 ساله با ضعف شدید در اندامها به اورژانس مرجعه میکند. در بررسی اولیه بیمار، پتاسیم > 8meq/l و سطح کراتینین خون 7mg/dl گزارش میشود.

بیمار تحت درمان با lisinopril و naproxen بوده است. نوار قلب بیمار غیر طبیعی بوده است.

پس از درمان هیپرکالمی ضعف بیمار بهبود می یابد.

بیمار جهت بررسی علت نارسائی کلیوی بستری میشود.

از این مورد گزارش شده نتیجه میگیریم که هرچند هیپرکالمی علتی نادر برای فلج در اندامهاست ولیکن باید آنرا در نظر داشت. در واقع توجه به فلج و علتی همپون هیپرکالمی ما را در جلوگیری از مرگ ناشی از هیپرکالمی یاری میدهد.