می‌خواهم شغلم را بفروشم... معاوضه هم قبول می‌کنم...

من یک متخصص هستم. در کنار من در اورژانس بیمارستان پزشک عمومی کار می‌کند. ویزیت عمومی 3400 تومان و برای متخصص 4100 تومان است. لطف شده و برای پزشکان عمومی 70 درصد و برای متخصصین 60 درصد از وجه ویزیت به حسابشان واریز می‌شود. 10 درصد مالیات از همگی کسر می‌شود.

برای پزشکان عمومی مبلغی که دستشان می‌رسد:

3400 ×70%=2380

2380- 238(مالیات)=2142

و برای متخصصان:

4100×60%=2460

2460-246(مالیات)=2214

اگر مبلغی که به پزشک عمومی و متخصص در بیمارستان‌هایی مانند فیروز آبادی را مقایسه کنید، تفاوت مبلغی که در هر ویزیت می‌ماند 72 تومان است! آیا این میزان تفاوت در بیمارستان دولتی مابین فردی که چندین سال از عمر خود را صرف مطالعه و ارتقاء کرده است، عادلانه است؟!

اما می‌بینیم که تعداد پزشکان عمومی بیکار و یا مشغول در جایگاهی غیر پزشکی رو به افزایش است. عده‌ای دیگر هم در تکاپوی آزمون دستیاری برای کسب مکانی بهتر، نه از نظر درآمدی، بلکه به منظور راه یافتن به بازار کار هستند. شاید کار در بعضی مکان‌های دورافتاده بتواند راه گشای پزشکان باشد اما بیایید نگاهی هم به سن گذشته و موقعیت آن‌ها بیندازیم. فردی که برای رسیدن به مدرک پزشکی عمومی حداقل 7 سال از بهترین دوران خود را صرف می‌کند. برای طی تخصص 3-6 سال بسته به تخصص قبول شده باید زمان بگذارد. فرض کنید که شما فردی هستید که دارای نبوغی بالاتر از تمامی همکارانتان هستید و فرض کنید که به محض گرفتن دیپلم در رشته پزشکی قبول می‌شوید. در سن 25 سالگی فارغ‌التحصیل می‌شوید. اگر دختر باشید و هیچ‌گونه مشکلی در سربازی نداشته باشید و به فرض آنکه بتوانید یکی از مناطق خیلی محروم که دارای ضریب 5/3 دارد(این مناطق تنها در استان‌های خراسان جنوبی، خراسان و ایلام یافت می‌شوند!) را پیدا کنید و طرح خود را در طی 15 ماه تمام کنید و به محض اتمام فرصت شرکت در دوره بعدی را داشته باشید و سریعاً هم قبول شوید آن وقت در سن 27 سالگی می‌توانید تخصص خود را شروع کنید. اگر در ارائه پایان نامه شما اختلالی رخ ندهد و یکی از رشته‌های 4 ساله (اغلب رشته‌های تخصص 4 ساله هستند بجز اطفال و طب اورژانس که 3 ساله بوده و یا جراحی مغز و اعصاب که حدود 6 سال به طول می‌انجامد.) را به اتمام برسانید آن وقت 31 سال دارید. با وضع کنونی که برای فارغ تحصیل‌های جدید در نظر گرفته شده است که باید 2 برابر زمان تحصیل را در مناطق محروم سپری کنند به عبارتی می‌شود 31+ 8 سال و یا بهتر بگویم 39 ساله که شدید تازه می‌توانید به دنبال کار در شهر! بگردید... اینجاست که شما به بیمارستانی دولتی وارد می‌شوید که به شما مبلغی 2214 تومانی پیشنهاد می‌شود. حال خودتان بگویید آیا 2142 تومان در سن 27 سالگی بهتر است و یا 2214 تومانی در سن 39 سالگی؟! البته فراموش نکنید که تمامی اعداد و ارقام به شرطی عنوان می‌شود که شما پشت کنکور، پشت تخصص گیر نکرده باشید و بتوانید محلی با ضریب بالا برای طی دوره طرح عمومی را پیدا کنید وگرنه باید برای فارغ‌التحصیلی خود سنین 45 به بالا را در ذهن داشته باشید. "راستی آقای دکتر بچتون دوران دبستان و راهنمایی توی کدوم روستا درس میخونده؟"

آیا مبلغ 2142 یا 2214 تومان با توجه به قیمت 2000 تومان برای یک کیلو موز و یا پرتقال عادلانه است؟ آیا با توجه به افزایش آنچنانی در قیمت طلا، گاز و برق و حتی پست، باز هم می‌توان انتظار داشت که بار مخارج این قشر که جان مردم در دست آن‌هاست به فراموشی سپرده شود؟ باز هم می‌توان از زیر میزی بنام عملی غیرقانونی نام برد؟ آیا می‌توان انتظار داشت که پزشکان این مرز و بوم پس از چند سالی که از طرح و ضریب کای آن‌ها گذشت باز در این کشور بمانند و به خلق خدا خدمت کنند؟ .... به قیمت آنکه شرمنده زن و بچه خود باشند؟ با خون، ادرار و هر نوع ترشح آلوده‌ای از بیماران در تماس باشی و آن وقت اجرت را در دنیا چه کسی ضمانت می‌کند؟ آخرت هر کسی بر اساس نیتش به او می‌رسد اما برای به دنیا بودن و توان خدمت پزشکان هم همچون دیگر اقشار نیازمند حداقل درآمد برای امرار معاش حداقلی خود هستند. نرسد به جایی که برای امرار معاش ناخواسته پیرزن خفه کنیم!

یک روز سوال از قداست انسان‌هاست و هر کس را می‌بینی از اجحافی که در حق 2 بی پناه توسط یکی از بیمارستان‌های شهر شده شاکی هستند اما کسی باور ندارد که آدم‌هایی در این شهر هستند که نه معتادند، نه کثیف و آلوده و نه بی خانمان اما هر زمان ممکن است خانه و سرزمین خود را رها کنند، چون کسی از احوال آن‌ها خبری ندارد.

بخشی از درآمد پزشکان از کارانه آن‌ها تأمین می‌شود که در اغلب بیمارستان‌ها چندین ماه تأخیر دارد. بخشی از آن متعلق به بیمارستان است که 40 تا 50 درصد را شامل می‌شود اما زمانی که قصور شما در امر طبابت بروز می‌کند شریک شما ،یعنی بیمارستان، هیچ سهمی ندارد. مکان و امکانات از اوست و هیچ مسوولیتی ندارد و این تویی که باید از جان و جسم و روحت بزنی تا شاید  نانی به کف آری و ...

شب می‌خوابی و صبح بلند می‌شوی و می‌فهمی که دیه دو برابر شده است! ارزش جان آدمی شریف است به جان ... اما باید دید که این افزایش آیا کارشناسی شده است؟ آیا تصور کرده‌اید که اگر بیمارتان در قبل از این که افزایش نرخ صورت گرفته باشد فوت کرده باشد و چند ماه بعد در افزایش قیمت دیه، دیه را برای شما تعیین کنند شما باید ما به تفاوت را بپردازید؟ آیا می‌دانستید که اگر شما از طبابت کنار کشیده باشید و خودبخود نیازی به بیمه مسوولیت نداشته باشید اما فردی از شما شکایت بکند و شما ملزم به پرداخت دیه  در تاریخ امروز باشید بیمه شما تقبل پرداخت را در این تاریخ ندارد! با این مشکلات قانونی و گاهی غیرقانونی باز می‌توان گفت که شما ناجی جان انسان‌ها هستید یا بهتر است که بگوییم:"خودت را سفت بچسب، طوفان کلاهت را برده است!"

وقتی هم که در سازمان نظام پزشکی می‌روی جواب سلامت را با برگه‌ای جهت پرداخت حق عضویت می‌دهند! عضو کدام سازمان؟ سازمانی که هیچ‌گونه توانایی برای کنترل وضعیت معیشتی پزشکان ندارد! تعیین حق ویزیت را هم بعهده ندارد!! حال اینکه برای ریاست کل و جزء آن انتخابات انجام می‌شود!! انتخابت برای چه؟!

نوبت افزایش نرخ ویزیت هم که می‌شود همه یک صدا مخالفند! نمی‌دانم شباهتی مابین حرفه رانندگان عزیز تاکسی و ما پزشکان وجود دارد که هر نوع افزایش قیمتی را می‌پذیریم الا قیمت کورس تاکسی! به حمد الله مشکل دوستان در اداره تاکسیرانی حل شده است چون کافیست چند روز از خانه بیرون نروی تا با نرخ جدیدی روبرو شوی... البته نرخ مصوبه دولتی نیست اما اجرا می‌شود... انگار نرخ ویزیت شده است طناب داری دور گردن مردم! بابا مردم اگر خیلی هم مریض شوند ماهی یک‌بار نه ماهی 2 بار بیمار می‌شوند اما گوشت، مرغ و تخم مرغ و برنج رو که باید توی این صاحب مرده جا داد وگرنه اشهد رو باید خواند....

اگر روزی در جایی از این کره خاکی شاهد پیشرفت پزشکی ایرانی بودید که در این سرزمین درس خوانده، ممارست طبی خودش را به پایان رسانده و اینک ثمره‌اش در جایی دیگر بروز کرده است، نه به خود و ایرانی بودن خود ببالید و چشمانتان را از اشک پر کنید که باید برای این قشر فراموش شده خون گریست.