ضرورت احیاء قلبی – تنفسی
29 اردیبهشت روزنامه جام جم
احیاء بیماران از جمله مهارتهایی است که در کشور ما بصورت همگانی درنیامده است و تنها به افرادی که بیشتر در معرض بروز این شرایط هستند همچون پزشکان و پرستاران و پرسنل اورژانسها آموزش داده میشوند. گروه هدف دیگری که مورد توجه قرار گرفته اند افرادی هستند که امکان دسترسی سریع به اورژانس پیش بیمارستانی(115) و بیمارستان را ندارند. این گروه شامل پرسنل پرواز و کشتیرانی میباشند. نکته مهم در این آموزشها تکرار و انجام تمرینات دوره ای بمنظور از دست رفتن استرس افراد آموزش دیده در شرایط استراری است.
احیاء برای هر فردی که هوشیار نبوده و با صدا کردن و تکان دادن قابل بیدار کردن نمی باشد انجام میگیرد. در صورتیکه این اقدامات توسط اولین فرد برخورد کننده با فرد نیازمند انجام گردد احتمال موفقیت عملیات احیاء و بازگشت بیمار بشدت افزایش می یابد. هر دقیقه که از زمان افت هوشیاری بیمار میگذرد و احیاء برایش شروع نمیگردد شانس موفقیت 7-10 درصد کاهش می یابد. برآورد انجام شده در اغلب کشورهای دنیا برای رسیدن اورژانس پیش بیمارستانی یا همان 115 حدود 7-8 دقیقه میباشد. اگر شلوغی موجود در کلان شهرها و تردد دشوار آمبولانسها در بسیاری از ساعات شلوغی را در نظر گرفت میتوان انتظار زمانهایی طولانی تر را داشت. اگر در شرایط بسیار ایده آل نگاه کرد با کسر 7درصد در موفقیت احیاء به ازای هر دقیقه تاخیر و در نظر داشتن تاخیر 7 دقیقه ای، که در کشورهای پیشرفته ای که ازدحامی بسیار کمتر از تهران و کلان شهرهای ما دارند، به 49 درصد کاهش در امکان موفقیت در بازگشت بیمار به زندگی دست می یابیم! درواقع نیمی از افرادی که نیازمند احیاء هستند درصورتیکه آمبوانس و پرسنل ورزیده برای احیاء در آن باشند و در مدت 7 دقیقه بر بالین بیمار حاضر شوند خواهند مرد!
با در نظر گرفتن این محاسبات به ارزش لازم برای آموزش همگانی میرسیم. آموزشی که نیازمند همکاری وسایل ارتباط جمعی بالاخص تلویزیون میباشد. سازمانهایی همچون هلال احمر اقدام به آموزشهایی میکند. اما واقعیت اینست که آنقدر این آموزشها ضروری است و آنقدر زمانهایی که نیاز به انجام احیاء ضروری است شایع بوده که بنظر میرسد برای افزایش ارتقاء سطح سلامت نیازمند آموزش در سطح وسیع تری باشیم.
علاوه بر آموزش احیاء در سطح وسیع نیاز به استفاده از دستگاههای شوک در سیر درمانی بیماران میباشد. بسیاری از بیماران نیازمند احیاء در واقع نیاز به شوک دارند و مهمتر اینکه هر چه سریعتر باید شوک داده شود. دادن شوک نیاز به مهارت لازم جهت تعیین زمان مناسب و میزان لازم شوک دارد؛ اما چندین سالی است که دستگاهایی در بازار آمده اند که میتوانند بصورت اتوماتیک ریتم قلب بیمار را تشخیص داده و در صورت نیاز شوک بدهند. این دستگاهای هوشمند به بیمار متصل شده و با تشخیص نیاز به شوک اقدام به شوک میکنند. این دستگاهای اتوماتیک(AED) مخصوصأ برای بیماران با سابقه قلبی مناسب هستند. باید به همراهان بیماران آموزش داد تا از این وسایل در شرایط لازم برای بیمار خود استفاده کنند. استفاده همزمان این دستگاه بهمراه انجام عملیات احیاء قلبی تنفسی میتواند میزان بازگشت بیماران را بسیار بالا ببرد.