مصرف ویتامین برای همه افراد ضروری است اما نه به این معنا که هر فرد به هر میزان که دوست دارد و بدون مشورت پزشک ویتامین مصرف کند. ویتامین‌ها 2 دسته هستند: ویتامین‌های محلول در چربی و محلول در آب. ویتامین‌های محلول در چربی شامل ویتامین‌های A، D، E و K هستند. بقیه ویتامین‌ها که شامل ویتامین‌های خانواده B و C می‌شوند به عنوان محلول در آب یافت می شوند. ویتامین‌های محلول در آب در صورتی که بیش از حد مصرف شوند از طریق کلیه دفع می‌شوند در حالی که ویتامین‌های محلول در چربی در صورت اضافی بودن در بدن تجمع کرده و ایجاد مسمومیت می‌کنند.

ویتامین D:

این ویتامین به شکل خوراکی و تزریقی استفاده می‌شود. ویتامین D دارای انواعی کلسیفرول (ویتامین 3 D) و ارگوکلسیفرول (ویتامین 2 D) است. ویتامین D برای اثربخشی در بدن، نیازمند تغییراتی است که در کبد و کلیه انجام می‌شود. نقش عمده ویتامین D، تنظیم‌ کردن سطح کلسیم و فسفر خون است که این افزایش موجب معدنی شدن طبیعی استخوان می‌شود. تنظیم سطح کلسیم خون از طریق جذب روده‌ها و تنظیم دفع از کلیه‌ها صورت می‌گیرد.کمبود ویتامین D در افرادی بروز می‌کند که تماس کافی با نور خورشید ندارند. برای اثربخشی نور خورشید، باید نور به صورت مستقیم نه از پشت شیشه به بدن فرد برسد. نقایص کلیوی (نارسایی کلیه) یا کبدی (نارسایی کبدی، سیروز) می‌تواند سیر تبدیل ویتامین D به شکل فعال آن را مختل کند. این نوع کمبود به‌رغم تماس کافی با نور خورشید یا تغذیه مناسب ایجاد می‌شود.
برای مشاهده متن کامل کلیک کنید.