کلیه یکی از اعضایی است که در پاکسازی و تصفیه بدن نقش دارد. بخشی از سوخت و ساز در بدن منجر به تولید موادی می‌شود که برای بدن مضر بوده و یا تجمع آن آسیب رسان است. این مواد توسط کلیه دفع می‌شوند. بخشی از داروهایی که مصرف می‌کنیم در بدن توسط کبد(جگر) خنثی شده و تحویل کلیه می‌شوند تا از راه ادرار دفع شود.

از کار افتادگی این اندام می‎تواند ناشی از عللی باشد که به کلیه آسیب مستقیم می‌رساند مانند انواع داروها که در کلیه ممکن است رسوب کرده و باعث تخریب کلیه شوند. ممکن است نارسایی کلیه ازعللی ناشی شود که در جریان خون کلیه  و یا جریان ادرار اخلال ایجاد می‌کنند و باعث آسیب غیرمستقیم به کلیه می‌شوند. به فرض بزرگی پروستات در مردان و یا سنگ مثانه با بستن خروجی ادرار می‌توانند به کلیه فشار وارد کرده و به آن آسیب برسانند.

وقتی آب و مواد زاید در بدن انباشته شود منجر به تورم در بخش‌های متفاوت می‌شود. یکی از مکان‌هایی که به این آب اضافی حساس است ریه می‌باشد. تجمع آب منجر به تنگی نفس و احساس خفگی می‌شود.

نارسایی حاد کلیه بیمار را مستعد خونریزی خودبخود مخصوصا در معده می‌کند. خونریزی می‌تواند با استفراغ حاوی مواد قهوه‌ای رنگ یا خون روشن همراه باشد. گاهی خونریزی بروز می‌کند اما بیمار متوجه نیست تا اینکه خون از طریق مدفوع دفع شود که ایجاد مدفوع قیری مانند و بسیار بد بو می‌کند.

گاهی تعادل آب و نمک خون بهم می‌خورد. افزایش پتاسیم خون میتواند ضربان قلب را بهم بریزد. گاهی حرکات پرشی در دستها ناشی از کمبود کلسیم خون رخ می‌دهد.

نارسایی کلیه گاهی توسط بیمار و از کاهش حجم ادرار تشخیص داده می‌شود. اغلب بیماران به دلیل مشکلات و بیماری‌های دیگر به پزشک مراجعه می‌کنند و در طی آزمایشات متوجه نارسایی کلیه در آنها می‌شوند. در آزمایشاتی که از عملکرد کلیه انجام می‌شود اگر اوره و کراتینین از حد طبیعی بالاتر رفته باشد به معنای عدم توانایی کلیه در دفع سموم است. کاهش حجم ادرار یکی از نشانه‌های نارسایی ناگهانی کلیه است. البته سمومی هستند که بجای کاهش حجم ادرار، تغییری در حجم نداده و حتی ممکن است حجم را افزایش دهند. به فرض بیمارانی که از آنتی بیوتیکی مانند جنتامایسین برای درمان عفونت‌هایشان استفاده می‌شود مبتلا به آسیب کلیوی بدون کاهش حجم ادرار هستند. این بیماران عموما حجم ادرار کاهش یافته ندارند اما در آزمایش خون آنها کراتینین افزایش می‌یابد.

درمان بیماران مبتلا به نارسایی کلیه با درمان علت مولد شروع می‌شود. اگر بدن آب ازدست داده باشد، باید با مایعات خوراکی و یا سرم جبران شود. اگر کلیه در اثر عفونت آسیب دیده باید درمان خاص برای عفونت انجام شود.

در شرایطی که داروها باعث نارسایی کلیه شده‌اند لازم است که دارو قطع شده و بیمار مورد مراقبت قرار گیرد. اغلب بیمارانی که نارسایی پیدا کرده‌اند خودبخود بهبود می‌یابند.

اگر خروجی ادرار مسدود شده باید با عمل جراحی یا سوند برای بزرگی پروستات در مردان، و در آوردن سنگ کلیه در افراد سنگ ساز از ادامه آسیب به کلیه جلوگیری نمود.