هر شب وقتی به رختخواب می‌روم با خودم می‌اندیشم که آیا صبح را می‌بینم یا اینکه زلزله‌ای مهیب همه چیز را در دل خود فرومی‌برد؟ گاهی این وحشت چنان بر من غالب می‌شود که فراموش می‌کنم که من تنها مسافر این کشتی بزرگ نیستم. 13 میلیون آدم دیگر هم در این کلان‌شهر زندگی می‌کنند که شاید نه همه که بخش عظیمی از آن‌ها به دنبال زلزله در شهر دچار آسیب گردند. شاید خانه عده‌ای در مقابل زلزله توان تحمل داشته باشد اما زمانی که زلزله می‌شود و ارتباط ما با بیرون قطع می‌شود آیا باز هم می‌توانیم فکر کنیم که آسیب وارده ربطی به ما ندارد؟


ایران کشوری است که روی خط زلزله قرار دارد. بسیاری از شهرهای بزرگ و کوچک بر روی گسل‌هایی واقع‌شده‌اند که تکانی کوچک در آن‌ها می‌تواند این شهرها را با خاک یکسان کند. عدم مقاوم‌سازی بالأخص در بخش‌های قدیمی شهرها و عدم توجه به معابر اصلی و سیستم‌های امنیتی لازم، می‌تواند در حین بروز حوادث سنگینی مثل زلزله‌های 6 و 7 ریشتری خود را نشان دهد.

برای مشاهده ادامه متن اینجا کلیک کنید.