شرح حال  ومعاینه در اورژانس

در اورژانس گرفتن شرح حال از بیمار و معاینه اندکی تفاوت دارد. یکی از نکاتی که پزشکان به آن توجه ندارند همین نکته است که نیاز به گرفتن شرح حال کامل از بیمار نیست. چند تفاوت عمده که میتواند سیر نگاه ما را به بیمار تغییر بدهد عنوان میگردد امید که شما همکاران نیز به ارتقاء بیشتر در گرفتن شرح حال اورژانسی کمک کنید.

<!  شرح حال بیمار باید تا جایی که برای علت مراجعه کفایت میکند از بیمار کسب گردد. عده ای از بیماران اورژانس را از مطب تفریق نداده و از زمان طفولیت خود میخواهند داستان بگویند درحالیکه باید توجه به شناسایی علت اصلی مشکل بیمار داشت.

<!   در شرح حال و معاینه می باید علل خطرناک و یا عللی که میتواند برای بیمار ناخوشی بیشتری ببار بیاورد را رد کرد بنابراین کمتر باید بدنبال علائمی بود که با تشخیصی خوش خیم همراهی میکند. این نوع از سئوالات پس از رد علل بدخیم باید پرسیده شود.گاهی بیمار شرح درستی نمیدهد. بفرض از درد فعلیش میپرسید اما او از چیزهای دیگری میگوید که راه را بر روند استخراج شرح حال میبندد. در این موارد با کمی دقت میتوان مشکل بیمار را از روی توصیفاتش پیدا کرد و او را بر سر اصل مطلب کشاند.

     معاینه قلب در اورژانس جهت تشخیص شدت و نوع سوفل اغلب با توجه به شلوغی اورژانس مقدور نیست؛ بنابراین بی جهت بدنبال وقت خود را صرف مطرح کردن واژگانی که در عمل بدست آوردنش در شرایط اورژانس امکانپذیر نیست، نکنید.

در معاینات بدنبال معاینه کامل نبوده و اصل را بر رد یا تایید بدترینها بگذارید. مشاوره برای تایید موارد خوش خیم کاربرد دارد. شما در اورژانس موظفید که بدترینها را بیابید و پس از پایدار کردن دیگر مابقی کار را به دیگر سرویسها بصورت سرپایی یا با دستور بستری بسپارید.