سنگ کلیه یکی از تابلوهای بالینی شایع در پزشکی است. آب حاوی املاح فراوان، زمینه ژنتیکی، کمی مصرف آب عوامل برای بروز سنگ کلیه در ایران است.

سنگ در کلیه تشکیل شده از طریق مجرایی بنام حال به مثانه رسیده و از مجرای ادراری دفع می‌شود. عموما این ذات سنگ نیست که درد و علایم میدهد بلکه حرکت سنگ، گیرافتادن آن و تجمع ادرار در پشت آن ایجاد علایم میکند. سنگ در حالب یا محل اتصال حالب و لگنچه علامت دار می‌شود.

افراد سنگ ساز عموما تجربه یکبار سنگ سازی را ندارند. بیشتر بیماران هر سه سال یکبار دچار تولید مجدد سنگ می‌شوند.

آیا همه سنگ‌ها با درد همراه هستند؟

گاهی سنگ بدون درد و علایم دفع می‌شود و بیمار متوجه سنگ سازی نمی‌شود. هر چند اغلب بیماران علایم جزیی تا شدید دارند.

آیا علایم تحریکی ادراری یافته شایعی در بیماران سنگ ساز است؟

علایم تحریکی ادراری مانند سوزش، تکرر ادرار و تعجیل برای رفتن به دستشویی در سنگهایی رخ میدهد که در بخش حالب مثانه‌ای بروز می‌کنند. بسیاری از بیماران تصور میکنند دچار عفونت ادراری شده اند اما وجود خون فراوان و عفونت در آزمایش ادرار دال بر دفع سنگ است.

تشخیص سنگ کلیه با چیست؟

سی تی اسکن از کلیه و مجاری ادرار بهترین روش است البته در افرادی که برای اولین بار دچار علایم شده‌اند. در افرادی که سابقه سنگ سازی دارند این روش کاربردی ندارد و شرح حال بیمار و شباهت بالین فعلی با قبلی بیمار کفایت میکند.

آیا همه بیماران کاندید بررسی نوع سنگ و علت سنگ سازی هستند؟

در کودکان حتی یک نوبت تولید سنگ، بررسی جامعی از نظر علت بروز را می‌طلبد اما در افراد بالغ تنها در صورتی اقدام به بررسی سنگ می‌شود که سنگ سازی مکرر رخ دهد.

چه سنگی را باید جدی گرفت؟

-         سنگ همراه با درد غیر قابل کنترل

-         سنگ بهمراه هیدرونفروز شدید

-         سنگ + عفونت

-         سنگ در فرد با یک کلیه

-         سنگ + بیماری زمینه‌ای کلیه که خطر تشدید نارسایی کلیه را دارد.