یکی از مواردی که دیالیز در آن کاربرد دارد آسیب حاد کلیه است. عده‌ای از مبتلایان به نارسایی حاد کلیوی نیازمند دیالیز می‌شوند. دیالیز ممکن است موقتی و یا به دلیل عوارض ناشی از آسیب حاد کلیوی دائمی شود.

اما در چه شرایطی نیاز به انجام دیالیز است؟

1)   اگر درمان طبی قادر به کنترل ازدیاد حجم، هیپرکالمی و اسیدوز نباشد.

2)   مواد نفروتوکسیتی در خون وجود داشته باشد که با دیالیز بتوان آنها را از خون خارج کرد. مثل لیتیوم، متانول

3)   عوارض شدید اورمی رخ دهد؛ مانند:

-         آستریکسی

-         ترشح پریکاردی یا پریکاردیال راب

-         انسفالوپاتی

-         خونریزی اورمیک

عنوان می‌شود که میزان BUN بالای 100mg/dL نیز اندیکاسیون دیالیز است. این رقم تجربی است. عموماً دیده می‌شود که در مقادیر بالای 100 اوره در خون، بیمار دچار تغییر در وضعیت ذهنی و یا خونریزی می‌شود.

اما چه میزانی از اسیدوز اندیکاسیون دیالیز است؟

در مورد اسیدوز و درمان آن با بیکربنات در آسیب حاد کلیوی اندیکاسیونی مطرح شده است. بدین معنا که باهر میزان اسیدوزی قادر به تجویز بیکربنات نیستیم. معیار لازم برای تجویز بیکربنات:

PH< 7.20

&

HCO3< 15

برگرفته‌شده از کتاب هاریسون چاپ 2012، فصل 279