تعریفی از تشنج استاتوس یا پایدار آمده است که به معنای بروز تشنج و ادامه آن برای 15 تا 20 دقیقه است. مسلما انتظار برای چنین زمانی منتقی نیست و به محض احساس طولانی شدن تشنج لازم است که درمان شروع شود. زمانی که عملی استفاده می‌شود مدت 5 دقیقه است. مسلما بروز تشنج می‌طلبد که درمان شروع شود و زمانی‌که درمان درمان تا 5 دقیقه اثری نداشت باید واژه استاتوس برای آن بکار برد.

اما چه درمان‌هایی برای تشنج پایدار کاربردی است. در این مقاله کوتاه نگاهی خواهم داشت بر درمان تشنج پایدار در بالغین بر اساس کتاب هاریسون که مرجع داخلی است. درمان اولیه در این مرجع بنزودیازپین‌هاست. میدازولام را نام برده است که در 2 دوز قابل استفاده است. میزان 0.1-0.15 mg/Kg دوز مصرفی است. اگر یک نوبت پاسخ نداد با فاصله 5 دقیقه می‌توان مجدد استفاده کرد. در واقع استفاده از دوز دوم به معنای طولانی شدن تشنج و بکارگیری واژه پایدار یا استاتوس برای تشنج است.

اگر تشنج به دوز دوم پاسخ نداد باید به دنبال درمان دیگری باشیم. اگر بیمار روی درمان با والپروات بوده است می‌توان از یک دوز والپروات سدیم به میزان 25 mg/Kg استفاده کرد.

اگر بیمار روی درمان با والپروات نباشد پس از میدازولام نوبت به استفاده از فنی توئین است. دوز فنی‌توئین 20 mg/Kg است. سرعت تجویز در این حالت نباید بیشتر از 50 mg/min باشد. اگر پاسخی دیده نشد می‌توان دوز دوم فنی توئین به میزان نصف دوز اولیه را داد. به عبارتی با اتمام تجویز فنی‌توئین اگر تشنج همچنان ادامه ادامه دارد باید مجددا فنی‌توئین شروع شود. اگر پاسخی از فنی‌توئین گرفته نشد در این گروه از بیماران می‌توان از والپروات سدیم استفاده کرد. بنابراین برای بیمارانی که روی درمان با والپروات هستند درمان با این دارو پس از میدازولام و برای افرادی که تحت درمان نیستند پس از فنی‌توئین قابل استفاده است.

درمان خط بعدی فنوباربیتال است. دوز آن معادل دوز فنی‌توئین است. سرعت تجویز 60mg/min است. بنابراین دوز اولیه که تجویز شد در صورتی که تشنج ادامه دارد دوز دوم را به میزان نصف دوز اولیه تجویز میکنیم.

خط آخر درمان تجویز داروهای بیهوشی برای کنترل وضعیت حرکتی بیمار است. در این مرحله از تیوپنتال، پوفول و یا دوز بالای میدازولام استفاده می‌شود. دقت شود که اگز بیمار به مرحله آخر رسید باید پس از کنترل حرکات بیمار حتما از بیمار نوارمغزی گرفت تا اطمینال حاصل کرد که تشنج در مغز نیز کنترل شده است.